Stefano Bruno

Cello

Stefano Bruno (2000, Italië) is laureaat van talrijke internationale wedstrijden. Op 18-jarige leeftijd won hij de gouden medaille en de ereprijs op het VIII Internationale Celloconcours “David Popper” in Hongarije. Meer recentelijk, in 2022, won hij de eerste prijs op het Cello Biënnale Concours in Amsterdam. Stefano studeerde cello in de klas van Francesco Montaruli en vervolgens bij Giuseppe Carabellese aan het Conservatorium van Foggia, Italië. Daar studeerde hij in 2018 af met onderscheiding en erevermelding. Hij vervolgde zijn studie bij Giovanni Gnocchi aan de Philharmonische Academie van Bologna en bij Francesco Dillon en Paolo Bonomini aan de Muziekschool van Fiesole. De afgelopen jaren studeerde Stefano Bruno aan de Nationale Academie van Santa Cecilia in Rome bij Giovanni Sollima en aan het Conservatorium van Amsterdam in de klas van Pieter Wispelwey. Aan beide academies studeerde hij summa cum laude af. In 2022 debuteerde hij in het Concertgebouw in Amsterdam, zowel in de Kleine Zaal met een solorecital, als in de Grote Zaal met Elgars Celloconcert onder leiding van Ed Spanjaard. Hij werd geselecteerd om deel te nemen aan een project met Jean-Guihen Queyras nadat hem de “Anner Bijlsma Award” werd toegekend. Stefano is ook dol op kamermuziek. Hij is lid van het Bruno-Kramer duo (cello en piano), het duo Greci-Bruno (viool en cello), Trio Eidos (pianotrio), het Otilka Quartet (strijkkwartet), het Cellobiennale Quartet (cello kwartet) en Ensemble Opificio Sonoro (ensemble voor hedendaagse muziek). Hij speelt bij Amsterdam Sinfonietta en als co-aanvoerder bij de cellosectie van het Residentie Orkest. Stefano bespeelt een cello van Rene Jacquemin, die tussen 1925 en 1930 in Mirecourt werd gebouwd.